Τα «σέρνουν»..

Ο Ολυμπιακός σε ένα απίστευτο ματς χθες στο Τελ Αβίβ, πήρε ένα σημαντικό διπλό που τον βάζει για τα καλά σε τροχιά οκτάδας. Οι «ερυθρόλευκοι» δεν πιάσανε τρομερά στάνταρ απόδοσης επιθετικά, όμως πάλεψαν με αυταπάρνηση για κάθε μπάλα, κάθε κατοχή και το νερό μπήκε στο αυλάκι. Με κάθε εμφάνιση τους τα κομάντο του Μπαρτζώκα με κάνουν να αναρωτιέμαι αν είναι ομάδα απλή ή ανθρακωρυχείο. Όσα εμπόδια κι αν φαίνεται να ορθώνουν ανάστημα μπροστά τους, είναι τόσο σκληραγωγημένοι που  μπορούν να τρυπάνε το ταβάνι κάθε φορά.

Μπασκετικά η ομάδα δεν έπαιξε τόσο άσχημα όσο παρουσιάζεται. Κατέθεσε τα διαπιστευτήρια της αμυντικά για ακόμη μία φορά. Ήξερε ότι για να πάρει διπλό στην δύσκολη έδρα του Σφαιρόπουλου, θα έπρεπε να περιορίσει την περιφερειακή γραμμή των αντιπάλων πηγαίνοντας την σε συνεχόμενη ντρίμπλα και σε συνέχεια να ανακόψει τους αιφνιδιασμούς. Ο Τζένκινς και έπειτα ο Λαρεντζάκης ανέλαβαν το δύσκολο μαρκάρισμα του Σκότι Γουίλμπεκιν, ο οποίος φόρτωσε με πόντους μεν το καλάθι του Ολυμπιακού αλλά οι 12 μπήκαν με βολές ενώ ταυτόχρονα υπέπεσε και σε 8 λάθη. Λάθη που έγιναν από την απίστευτη ενέργεια που έβγαλαν αμυντικά οι κόκκινοι, σπάζοντας κάθε σκριν και τρέχοντας για κάθε μπάλα. Ο Ολυμπιακός έτρεξε καλά στην τρανζίσιον άμυνα και η πρώτη κίνηση προς την νίκη είχε γίνει.

Στο πρώτο ημίχρονο φαινόμασταν επιθετικά τραγικοί. Παρόλο που μείναμε και με 7 πίσω, δεν ανησύχησα τόσο. Τα σουτ που βγάζαμε  ήταν με καλές προϋποθέσεις και χάσαμε ένα κάρο ελεύθερα. Έχουμε ρόστερ με ποιότητα και προσωπικότητες , οπότε ένα-δύο καλά σουτ θα τα βρίσκαμε στο δεύτερο ημίχρονο. Η ομάδα ανέβηκε κατακόρυφα όταν ανέβηκε και ο Σλούκας. Σαν άλογο πήγαινε στις επιθέσεις, με ορμή και υπομονή έψαχνε την καλύτερη επιλογή. Μετά το σημείο που κοίταξε το καλάθι με αποφασιστικότητα, ο Ολυμπιακός έδειχνε πολύ δυνατόν για την νίκη.  Με εφαλτήριο του την άνοδο του «Σλου» ακολούθησαν και οι υπόλοιποι παίκτες, οι οποίοι είναι ποιοτικοί και όταν νιώσουν άνετα μπορούν να βάλουν τεράστια καλάθια. Ο Ολυμπιακός μπήε δυνατά από εκεί και πέρα στην διεκδίκηση της νίκης

Για να έρθει αυτή χρειάστηκε ένας απρόσμενος X-factor. Ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης μπήκε στα μέσα του δεύτερου ημιχρόνου και δεν ξαναβγήκε. Πως να τον βγάλεις; Με τι καρδιά; Χρειάστηκε 6 σουτ για να βάλει 13 πόντους και να τελειώσει την Μακάμπι. Ένας παίκτης συνόλου που βάζει το εμείς πάνω από το εγώ. Είναι δεδομένο πως έχει όλα τα φόντα να αγαπηθεί από τον κόσμο. Εκτός από την αυταπάρνηση που δείχνει στην άμυνα, φαίνεται πως έχει το ένστικτο του σκόρερ. Παίζει με αυτοπεποίθηση είτε έχει αγωνιστεί 1 λεπτό είτε 30. Το hate που έφαγε το καλοκαίρι είναι άδικο. Αξίζει 100% να είναι στο ρόστερ του Ολυμπιακού. Αυτούς τους παίκτες τους γουστάρουμε και λίγο παραπάνω. 

Πιστεύω όμως ότι οι λόγοι της νίκης δεν είναι μόνο μπασκετικοί. Είναι αυτή η τρέλα της ομάδας να συσπειρώνεται στα δύσκολα. Είναι η αντίδραση που βγάζει όταν την αμφισβητούν και την ξεγράφουν. Την ώρα που ο κόσμος ζητάει μεταγραφές, αυτή πηγαίνει με τόσα προβλήματα στο Ισραήλ και κάνει ένα πολύ σημαντικό διπλό. Οι απουσίες του Χάρισον, του Παπανικολάου και ο τραυματισμός του εμφανώς επηρεασμένου χθες Μάρτιν, δεν είναι προβλήματα εύκολα στην διαχείριση. Ο Ολυμπιακός όμως έχει μάθει στα δύσκολα. Δεν του έχει χαριστεί τίποτα στο μπασκετικό τμήμα και πάντα τα βάζει με την λογική για να σημειώσει επιτυχίες. 

Για να μπορέσεις όμως να τα κάνεις όλα αυτά χρειάζεσαι και έναν στρατηγό στον πάγκο. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει μια καινούρια ομάδα, με πολλά νέα πρόσωπα που αρκετοί από αυτούς είναι rookie στην Ευρωλίγκα και έχει φτιάξει ένα σύνολο που παλεύει σε όλα τα γήπεδα για την νίκη ανεξαρτήτως περιστάσεων κάθε φορά. Χθες δοκίμασε πράγματα, σχήματα, άλλαξε μαρκαρίσματα και κράτησε την ομάδα σε ηρεμία όταν εκείνη εκνευριζόταν με τις αποφάσεις των διαιτητών. Ένα κομμάτι που έχει δουλέψει και ο ίδιος μετά το προηγούμενο του πέρασμα από το λιμάνι, καθώς εύκολα έχανε την ψυχραιμία του.

Θα ήθελα μια φορά να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε. Μια παρέα τρομερών τύπων, κάνει τα βράδια της καραντίνας μας γεμάτα. Περιμένουμε την Πέμπτη και την Παρασκευή με αγωνία για να ξαναδούμε τα κατορθώματα τους. Μια ομάδα που έμαθε στα δύσκολα από πολύ παλιά. Μια ομάδα που δεν μασάει πουθενά, γιατί έχει αποτύχει, έχει περάσει δύσκολα αλλά κατάφερε και το διαχειρίστηκε. Μέσα από αυτή την διαδικασία πέτυχε και γαλούχησε μια φουρνιά παικτών που δεν το βάζουν κάτω με τίποτα.  Μια ομάδα που τα «σέρνει» στο παρκέ και ξέρεις πως ακόμα και τα χίλια προβλήματα να αντιμετωπίσει, αυτή κάπως θα βρει τον τρόπο να συσπειρωθεί και να πολεμήσει για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Γι’ αυτό και μόνο η αγάπη μου για εκείνους είναι δεδομένη. Με έκαναν να ονειρεύομαι και πάντα να ζητάω από τον εαυτό μου περισσότερα. 

Σωκράτης Αμάντος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s